Wyjątki się nie liczą (1666)

Napełniany wrażeniami przemieszczam się między "Naszymi Stawami"
a Miastem.

Kątem oka zauważam, że Prezes nadal tu mieszka! Nie mam czasu aby
się tym tematem (człowiekiem?) zajmować. Mam przecież ważniejsze
sprawy na głowie.

 Na kolejne pokazy szybko spieszę się!

Dobrze jest nam w tym Toruniu!
- Co prawda to nie wszystkim, ale to są wyjątki,
a one - jak to wyjątki - się nie liczą.

Kaczy raj 2/2 (1422)

Dzisiaj kaczych brewerii ciąg dalszy i ostatni. One nic rewelacyjnego
nie wymyśliły! Są takie same jak zawsze: wrzaskliwe, walczące 
i dynamiczne.
- Po prostu piękne.

A zaproszenie nad "Nasze Stawy" już nieaktualne: drogę budują.
Głośno tam, nieczysto a same Stawy coraz bardziej wyschnięte.
- Nie widziałem tam żadnego ptaka! (Sroki się nie liczą.)

Nasza Łączka została już zniknięta. Spychaczem ją potraktowali.
...bo droga musi iść.

Póki co cieszmy się tym co mamy!
Martówki nam jeszcze - póki co - nie zasypali.

Kaczy raj 1/2 (1421)

Na dzisiaj cały ten biskupiński jazz zostawiamy zalegając z uwagą
w trzcinach. Miejscem akcji jest Martówka, czyli oczko wodne
obok Parku Miejskiego. Tam należy bywać przynajmniej kilka razy
do roku jeśli już nie można systematycznie raz w tygodniu.
- A dzieje się tam ostatnio sporo!

Różnorodności ptasiej to tam mój obiektyw nie zauważył, ale za
to krzyżówki zachowywały się nienagannie! Walczyły, przepędzały
się i było tego pluskania tak jakby chciały sobie powetować to,
że już wkrótce przyjdą chłody a one osowiałe będą snuć się sennie
aby do wiosny... . A póki co wypasione i tłuste hulają.
- Krótko mówiąc: na tym przedjesiennym spacerze 
się działo-o-ooo! 

 

 

 

Powrót z niebytu (1392)

Witajcie w świecie żywych!

No jestem - już jestem - i od razu zabieram się do mieszania, podziwiania
i dzielenia się tym co ostatnio zobaczyły piękne oczy me (yyy?!).
- Wiadomo gdzie od razu poleciałem wracając  z niebytu.

Nad "Naszymi Stawami" przywitało mnie najdziksze z polskich stworzeń:
żaba nilowa, zwana słusznie krokodylem polskich stawów. 
- Swym krwiożerczym uśmiechem prawdziwie zasłużyła sobie na tą nazwę!

Jej śliczne gały prawie na orbit ze zdumienia wyszły na mój widok!
Że jednak wróciłem, że jestem, że mimo różnych takich tam jeszcze
się ruszam i zdjęcia robię... .

Kaczka krzyżówka nie miała takiego szczęścia. I na pewno nie padła
na mój widok! Zeszło się jej z żałości za utraconym gniazdem. Sezon
lęgowy się skończył  to i budowana obok Północna Trasa Średnicowa
mogła ruszyć pełną parą, a ona biedna (kaczka nie Trasa!) skutkiem
tegoż za ofiarę cywilizacyjną na tym zdjęciu robi.

I żalu do budowniczych mieć nie można, boć przecież oni tylko czynią
swoją drogową powinność... . Północna krawędź Wschodniego i Zachodniego
Stawu została zgodnie z koniecznością przysypana.
















Widoczne jest, że inni Obserwatorzy budowanej drogi w napięciu
obserwują przebieg prac. A jest o co się martwić!

















Wyraźnie obniżający się z dnia na dzień poziom wody w obydwu Stawach
odsłania śmieci których - jak było dotąd, tak i teraz - nie ma komu wyłowić.
Dowodów fotograficznych nie pokażę, aby nie obrażać Państwa oczu
przykro - skandalicznymi widokami.
- Każdy z Torunian może tą niegodziwość sprawdzić samemu.

Mimo wszystko tli się we mnie (być może naiwna) nadzieja, że  kiedyś
gdy piękna droga żwawo obok Stawów przebiegnie to dostaną one to na
co sobie w pełni zasłużyły: dbałość, czystość i spokój.

Ponoć Przyroda ma dużą zdolność zabliźniania swoich ran. Dzisiaj mam
pełne prawo tak przypuszczać: jeszcze nie całkiem jestem na chodzie... . 

Ptasie Stawy (1367)

Wszystko zostało już powiedziane, a jeśli ktoś nie doczytał - nie dooglądał
to proszę bardzo nadrobić zaległości. Z mojej strony - na dzisiaj - tylko
ptasie nowości, które zacząłem utrwalać od 6 rano.
- Voila!

Z ostatniej chwili: ktoś wie co to za ptaszek?
- Czyżby to kureczka zielona była?!