Na ostatnim w tym roku wydarzeniu rowerowym z patronatem Marszałka Województwa kujawsko - pomorskiego (Piotr Całbecki) stawiono się punktualnie i licznie.
To ostatnie odnosi się także do KTK
"Przygoda", którego członkowie rozpoznali mnie a nawet zaakceptowali :-)
Objawiło się to tym, że mój udział w Rajdzie został przedłużony o dojazd do Dziemion, gdzie na klubowiczów czekały atrakcje dożynkowe.
Lista uczestników Rajdu Marszałkowskiego była imponująco przedłużona o następujące organizacje rowerowe z okolicy.
W sumie w rajdzie wzięło udział kilkaset osób
(sic!).
Tłum dziarsko wyruszył i jeszcze w granicach miasta się zatrzymał na dłuższą chwilę.
Nie znam dokładnie szczegółów, ale sprawa musiała być poważna skoro podjechała karetka... .
Po dojechaniu do mety wydano dyplomy udziału, medale i buff'y.
Zamykając stawkę KTK
"Przygoda" dojechałem w grupie do Dziemion nie popasając tam dłużej.
Wykonano szybki rzut oka na okazałe dożynki...
...
przyjrzenie się plonom i...
...mogłem już sam wyruszać w drogę powrotną własnymi ścieżkami!
...zajechałem
tutaj! Ten
"pałac" w Witkowie zaskoczył mnie nie tylko stopniem zrujnowania.
Resztki danej okazałości
(widoczne po okolicznych zabudowaniach gospodarczych) przyćmił specyficzny sposób w jaki ktoś za wszelką
(niską!) cenę próbował w nim zamieszkać!
Paskudna przybudówka, tandetne, plastykowe okna wyraźnie świadczyły o tym, że konserwator zabytków nigdy tego bezeceństwa nie widział.
Przeglądając się szczytowi można było wyraźnie zobaczyć, że pożar dokonał tu dzieła zniszczenia nie dając szansy na dzikie marzenie o zamieszkaniu tu najmniejszym kosztem... .
Ze smutkiem opuszczając to miejsce jeszcze kątem oka
(parę kilometrów dalej) zoczyłem były cmentarz protestancki.
Obszar ten ładnie jest okolony drzewami i choć zadbany w stopniu średnim sprawiał jednak ogólnie miłe
- na miarę swojej roli - wrażenie.
- Pozdrawia się Michała Piotra Wiśniewskiego! Patrz
LAPIDARIA.
Mając prawie 90 km na liczniku jakoś nie chciało mi się dobijać do kolejnej
(a tak pożądanej) setki... .
Przystanek przy RPO
(Rowerowy Punkt Odpoczynkowy) we wiadomym miejscu był ostatnim etapem tej wyprawy.
To ostatnie odnosi się także do KTK "Przygoda", którego członkowie rozpoznali mnie a nawet zaakceptowali :-)
