Kot łańcuchowy (1295)

Natknąłem się na Niego zupełnie przypadkowo i aż mróz przebiegł mi po plecach...  .
- A więc to ON?!

Na pozór wyglądał jak każdy inny kot i swym niewinnym wyglądem niejednego starego wróbla mógł zmylić. 
Kiedy w pełnym słońcu stanęliśmy naprzeciw siebie, spojrzał na mnie ironicznie i... nagle przymrużył lewe oko!
- Od razu zrozumiałem co to znaczy: to jest jeden z Nich.
Stanąłem jak wmurowany wiedząc co znaczy to Jego ciche mruczenie.

Wiedziałem, że nawet solidny łańcuch za Jego plecami nie gwarantował mi, że z opresji wyjdę cało.
Powoli - patrząc Mu głęboko w oczy -  wycofałem się.
- Jeszcze raz mi się udało.

Wszyscy jesteśmy z prowincji 2/2 (1292)

A nie mówiłem, że coś się wydarzy?!
Najpierw był jednak spacer, zajrzenie do kościoła, rzut oka na Zamek... .

I nagle za zakrętem!
- Do dzisiaj nie wiem, kto kogo wabił: Rusałka - Poetę czy odwrotnie... .

Legenda mówi, że gdy spojrzy się tej Wodnicy w oczy to już zawsze będzie się chciało do niej wracać.

Wszyscy jesteśmy z prowincji 1/2 (1291)

Wczesny poranek był gdy przyszedłem, a tam prowincja.
- Najprawdziwsza.

Znaczy się cicho było, pusto i bezpiecznie.
Ktoś zagadał do nieznajomego, ktoś pozdrowił z porankiem.

Pierwszy raz tu się znalazłem i od razu poczułem, że jestem u siebie, w domu. Mimo, że pierwszy raz
w tym miejscach naciskałem spust  płosząc ptaki wszystko - ale to dosłownie wszystko - było znajome.

I jeszcze zapach wody znajomy... .
- Dobrze być w domu.






























Chodziłem więc po zadbanych alejkach, chłonąc  atmosferę oczekiwania na coś ważnego, co na pewno,
- za chwilę na pewno - się wydarzy.
...albo i nie?





Prawie 100 lat temu pan Feliks dawał tu koncert.
- I to się widzi do dzisiaj.