Łowca głów - Finisaż 3/3 (1907)

- Pewnie, że boli!

Stary dzikus przy ognisku zdradzający plemiennej młodzieży tajniki marynowania i wędzenia głów nie krył irytacji dla banalnego pytania.

-   Jak może nie boleć, gdy się zatniesz w palec podczas sprawiania. Musi!

I czasu zabiera sporo! - Dodał tryumfalnie jakby dopiero teraz sobie to przypomniał.

Te wszystkie marynaty, te fotoszopy, ten nieznośny, jałowcowy dym z ogniska... .

...ale jak właściwie przyuważysz, jak przyłożysz się to... następne pokolenia będą miały co oglądać wiszącego w internetach, gdzieś pod powałą chaty!

W końcu chodzi o to by coś po nas pozostało. Nie na darmo wszak jesteśmy łowcami głów!

Stary myśliwiec poprawiając wyleniały pióropusz na głowie, coś tam jeszcze seplenił, ale kto by go tam słuchał... .

Łowca głów - Kokolandia 2/3 (1906)

Dawno temu obiektywem raz i drugi zauważyłem istnienie orzecha kokosowego.

Trzeba jednak Artysty aby zastanej rzeczywistości nadać swój własny, indywidualny wyraz... . By zrobić z tego coś więcej niż marną kopię rzeczywistości.

*    *    *

Kontynuując opowieść dopiero za trzecim razem dostałem połączenie. Na moje pytanie Czesława odpowiedziała tak:

Skąd mi się wzięły te kokoludki?! To zwykła historia. Raz pewien znajomy przyniósł mi kokosa.

Mam go i mam i ciągle nie wiem co z nim zrobić. Leży u mnie całe wieki i leży tak, że pewnie swą zjadalność już dawno utracił.
- Może ty z niego zrobisz jakiś użytek?!"

No i tak leżał u mnie i leżał czekając na swoją kolej. Jego kokosoludkowatość była od początku zauważona! ...musiał chyba ze dwa lata poczekać aż pojawiło się całe to rozplotkowane towarzystwo.

Proszę zauważyć jak one gadają, jak szepczą oglądając się za siebie, jak powtarzają to i owo... . Tak mimochodem tylko wspominają o tym i tamtym. Jak szerzą plotki, jak wzniecają niepokoje... .

W sumie tych kokoludków powstało coś z 15... . Słowo "sztuk" jakoś mi nie przechodzi przez gardło, bo one są takie... no właśnie!
- One SĄ jak.

Gdzieś tam z nimi kojarzy mi się opowieść nie tylko dla dzieci. Czasami zdaje mi się, że wyszeptują sobie (sobie?!) jakąś trudną historię, która jeszcze nie została napisana.

Są jak ilustracja do niezwykle dramatycznej opowieści z koszmarnego może nawet snu.

Nie słychać ich, ale przemawiają! Tak jakby domagały się tego by zostały zauważone, całe w swej dziwaczności, całe ze swoim niby to dziecięcym światem.

Zresztą, co ja tam będę opowiadał jakieś nie napisane jeszcze historie: niech każdy opowie sobie sam o czym one tak przenikliwym szeptem czy donośnym krzykiem rozprawiają... .

Łowca głów - Wernisaż 1/3 (1902)

Dzikus cichutko warknął pod nosem i przejechał brudnym paluchem po ostrzu - choć wyszczerbionego to ostrego jak brzytwa - noża.

Niemal poczuł ciepły zapach krwi zwierzyny, która była już w zasięgu jego ostrza... .

Lekko przeciągając, cichutko pod nosem zamruczał: Lu-u-ubię ludzi!

Nikogo i niczego nie żałował, gdy na ugiętych nogach, powoli i bezszelestnie zaczął przesuwać się w kierunku stada.

Założony dłuższy obiektyw pomagał mu ukrywać się w tłumie.

Na pozór wyglądał jak wszyscy, ale to on miał dmuchawkę w ręku.

Za każdym razem gdy naciskał spust wiedział, że tak jak poprzednim razem i teraz nikt i nic mu nie umknie.
- Polowanie trwało w ciszy.

Przyroda kontra SkyWay 2/2 (1674)

Tak właśnie zaczął się wczorajszy dzień! ...ale dalej już było
artystycznie, bo - na początku - rzecz się działa (i działała!)
w Centrum Sztuki Współczesnej.

Po odejściu ekipy związanej z p. Dobrilą zrobiło się tam mniej nachalnie,
mniej lewacko i teraźniejszy pokaz odbył się bardziej po ludzku.
Pośród takich rozmyślań kontemplowano grę światła i cienia.
- To była sama estetyka i czysta przyjemność oglądania! 

Spacerując wśród świateł i kolorów co raz to gubiłem się próbując
ustalić co należy do SkyWay a co do samego (tak przecież do bólu
i ekstazy mi znanego) Torunia.

Izraelskie anioły okazały się być  p r a w d z i w y m  hitem!

Całość zakończono przy wirtualnym domu na Piekarskich Górach.

Młodzi patrzyli na niego i być może planowali swoją przyszłość.
A starzy? No cóż - robili to co do nich należy: zdjęcia, a czasami
nawet i fotografie.