Zapomniane "Nasze Stawy Mokrzańskie" (1660)

Przyznaję się: zgrzeszyłem! ...brakiem pamięci o Nich,
niedostatkiem zdjęć w tym roku i ogólnym tematu
opuszczeniem.

Tymi archiwalnymi zdjęciami (maj ubiegłego roku) sytuację
chciałbym naprawić obiecując, że teraz to już się naprawię
i polepszę w wiadomych zakresach.

A póki co proszę przyjąć odpowiednie wyrazy.
...i zdjęcia do oglądania.

Król umarł! - Niech żyje król! (1348)

Informacje o tym, że Obserwator Toruński nie istnieje są mocno przesadzone.

Mimo wszystko JESTEM i nie dam Wam spokoju.
Póki co szeptem rozglądam się po okolicy.
Siedząc w krzakach czujnie nasłuchuję... .
- Mam o czym myśleć.

Pilnując ogrodu (1129)

Chciałbym się uprzejmie zapytać co robią takie trofea jak te zaprezentowane na witrynie kolegi Aleksandra?
Z mojej wiedzy wynika, że (jak to w towarzystwie birdwatchera) one świadczą o tym że osobiście nic nie
widzę i nic nie słyszę. Mimo wszystko dobrze jest mi z tą niewiedzą, bo po prostu już nie muszę się na
wszystkim znać. Niech inni też sobie powystępują  w roli autorytetu.

A mi pozostaje przyjemna rola gratulanta, bo jakże by można się obyć bez przekazania tychże dobrych
wyrazów, gdy na "moim terenie" zarejestrowano czaplę siwą?! Nigdy o takim cudzie nad "Stawami"
nie słyszałem, takiego dziwa nie widziano tam. A przecież w tych trzcinach się bywa.
- Za mało widać.

Gratulację więc uroczyście składam!

Aby się nieco odkuć (wdzięczny za inspirację!) wybrałem się nad "Nasze Stawy" w nadziei, że może mi
się chociaz uda odnaleźć to gniazdo remiza?! I jak widać - chociaż nie bez strat własnych - cel został
osiągnięty.

Ostrzeżenie! Póki mocniejsze mrozy nie zapanują proszę nie potarzać tego ujęcia. Lód był miękki, stopy
zapadały się w niego niczym w glinę, a głęboki odcisk od razu napełniał się wodą.
- Wschodniego stawu nie dało się bezkarnie obejść... .

Wesoło chlupiąc wracałem więc do domu gorzko przy tym rozmyślając o straconej (czytaj nie przez mnie
sfotografowanej) czapli siwej. Głowy jednak nie spuszczałem wracając powoli, bo to i gniazdo remiza
i sroka bez głowy wraz z jakimś ptaszkiem w tle (grubodziób?!) zostały jednak zarejestrowane.

I to harde trzymanie głowy wspaniale się opłaciło! ...bo tu naraz, kątem oka, w górze gdzieś, jakieś
drapieżne coś. Jastrząb?!
- Nie! Myszołów we własnej postaci: myszołów!

A przy okazji: namawiam każdego do konkurowania o lepsze, ciekawsze zdjęcia zrobione nad  
"Naszymi Stawami". Wiadomo dlaczego: niszczenie "Stawów" i ich okolic trwa od dawna
a przetarg na budowę drogi niszczącej to unikalne środowisko przyrodnicze został
niedawno rozstrzygnięty.
- Tylko patrzeć jak na teren wejdą buldożery, piły pójdą w ruch i poleje się beton... .

Utrwalajmy przyrodę: ona tak szybko odchodzi.

"Nasze Stawy" jesienne (1049)

Ponoć klamka już zapadła... . 
W imieniu hotelarzy, babci klozetowej w Ratuszu,
automobilistów i tych paru firm co zarobią na tranzycie
przez miasto zniszczony zostanie jeden z najpiękniejszych  
(i najbardziej zaniedbanych) zielonych zakątków... .
- I (prawie) nikogo to w mieście nie zaboli.

"Nasze Stawy" - Cześć waszej pamięci!
Następnej jesieni nad "Stawami Mokrzańskimi" już nie
sfotografuję. Tym chętniej zapraszam do oglądania
tych paru fotografii.
- No i jest mi szkoda lata... .

Zaproszenie (950)

Akcja Obywatelska "Ratujmy Nasze Stawy"
zaprasza na 15-minutowy, nieformalny i bezpłatny

Ż A B I_K O N C E R T
Wyjątkowo pięknie i specjalnie dla mieszkańców Torunia
zagrają, popływają i zaśpiewają

ŻABY MOKRZAŃSKIE

mieszkające w dwóch "Naszych Stawach" znajdujących się w Toruniu, dzielnica Mokre,
obok Urzędu Celnego – dojście od ul. Świętopełka, ul. Batorego lub ul. Grudziądzkiej
Uroczysty początek tego cyklu całodobowych koncertów trwających do końca lata

sobota, 7 lipca godz. 20-ta

W programie:

• występy solowe żab różnych
• walka na głosy przedstawicieli obydwu Stawów
• żabi chór Stawu Lewego
• cisza przyrodnicza
• żabi chór Stawu Prawego
• cisza w zachwyceniu
• finałowy występ połączonych chórów z obydwu Stawów
  
• cisza pełna szacunku dla Przyrody

Zasady zachowania się;

• CAŁKOWITA CISZA. Podczas koncertu (jako, że jesteśmy w Świątyni Przyrody) obowiązuje
  bezwzględny spokój i cisza. Prosimy o potraktowanie tego zalecenia z najwyższą powagą. Po prostu
  słuchamy tak jak należy: w absolutnym milczeniu. Wymiana porozumiewawczych spojrzeń czy uwag
  (także) szeptem potraktowana zostanie jako naruszenie etykiety.

• NIE KLASZCZEMY nawet porażeni wirtuozerią szczególnie udanych partii solowych lub chóralnych.
  Jesteśmy na Przyrodzie.

• KARMIMY TYLKO ZMYSŁY, a nie kaczki! A już na pewno nie spleśniałym chlebem, który szkodzi
  ptakom. Zboże i surowe pokrojone na drobno warzywa dla ptactwa są najlepsze! Wzajemnie można
  częstować cukierkami. Ważne, aby w nieszeleszczących papierkach!
  

• PORUSZANIE SIĘ I SIEDZENIE. Przychodzimy na koncert krokiem dostojnym i godnym. Można
  przynieść ze sobą składane krzesełko, koc lub fotel bujany. Za próby grilowania podczas koncertu grozi
  infamia. Kto poda takiej osobie rękę zostanie raz na zawsze wykluczony z naszego towarzystwa.

• PAN TADEUSZ. Przyniesienie ze sobą "Pana Tadeusza" da nie tylko dobre świadectwo o naszej
  biblioteczce domowej. Odpowiednio elegancka zakładka winna wskazywać Księgę VIII, fragment
  zaczynający się od słów: "Po wieczerzy i Sędzia, i goście ze dworu
  wychodzą na dziedziniec używać wieczoru".

• INFORMACJA ZWROTNA. Każdy kto przeczytał tą informację jest uprzejmie proszony
  o umieszczenie jej na własnej stronie internetowej oraz serwisach Facebook, Tweeter i w innych
  mediach społecznościowych z LinkedIn włącznie. Można ten plakat własnym sumptem wyświetlić
  na gładkiej stronie kamienicy w środku miasta, lub bloku na Rubinkowie. Wskazane jest zamieścić na
  pierwszej stronie tak lokalnych jak i krajowych mediów. - Można też to info na domowej drukarce
  wydrukować i przed klatką schodową wywiesić jeśli inni jeszcze tego nie zrobili.
  I – proszę jeszcze – zadzwoń i zaproś przynajmniej 7 swoich przyjaciół!

Te 15 minutowe koncerty odbywają się codziennie, i ich program może ulegać zmianie.
Szczególnie uroczysty przebieg mieć będzie inauguracyjna edycja sobotnia, gdyż
z towarzyszeniem plusków i błysków zagra nam kompania honorowa WOP
(Wielka Orkiestra Przyrodnicza) oraz Księżyc (mamy pełnię!).

Za wiedzą nieistniejącego Zarządu zaprasza
Obserwator Toruński

PS. Koncert odbędzie się bez względu na liczbę artystów, widzów i pogodę.
Ulotka do wydruku w formacie *.pdf znajduje się na witrynie
Akcja Obywatelska "Ratujmy Nasze Stawy".

Jeszcze stawy nie zginęły! (948)

Wybrałem się nad "Nasze Stawy".
Szedłem drogą, która od dziś nazywa się "Aleją nieżywych topoli".



Pomilczeć poszedłem tam i - jak wielu innych - nad wodą poszedłem posiedzieć.
- To jedyne takie miejsce w okolicy.
Niepowtarzalne.



Pewnie będzie takie wyjątkowe już niedługo, bo droga tędy "musi" iść... .



Spychaczem na parę metrów w głąb tą ziemię rozryją, dopływy w betonowe rury
ujmą, kaczki się wypcha i się je do "Muzeum przyrodniczego" da.



Zanim asfaltem zaleją, zanim 6 metrowe ekrany postawią poszedłem na tą przyrodę.



A tam nic specjalnego!

Dwa stawy z paroma setkami żab, biały bez (który jeszcze niedawno oszałamiał
zapachem), łączka pełna kwiatków, pałki sterczące z wysokich trzcin. jakieś tam
ptaki jakieś trzciniaki. I miły chłód od wody.
- A żaby wieczorami tak grają, tak grają!



Czy mam jakieś marzenie?
Ano żeby - w ostatniej chociaż chwili - udało się uratować ta naszą Dolinę Rospudy... .
Żeby ten niezwykły kawałek ziemi udało się wpisać na listę miejsce cennych
i podlegających najwyższej ochronie.



* * *

Za głębokiej komuny był pewien polityk. Nazywał się Cyrankiewicz.
To był inteligentny - i w odróżnieniu od swych partyjnych towarzyszy - człowiek
błyskotliwy i starannie wykształcony. Miał wiele zasług. To on zorganizował
akcję odbicia z rąk gestapo Jana Karskiego.... . Ponoć był doskonałym politykiem.
- Czy dzisiaj w powszechnej pamięci ktoś mu to pamięta?

Nie!
Wszystko zniweczył jednym zdaniem, które było jego reakcją na niepokoje
czerwcowe w Poznaniu 1956r oku.

Powiedział wtedy: "Każdy prowokator czy szaleniec, który odważy się podnieść
rękę przeciw władzy ludowej, niech będzie pewny, że mu tę rękę władza ludowa
odrąbie (...)."

(...)

Wysoki urzędnik miejski powiedział kiedyś tak:
"Jakie stawy, jakie stawy?
To tylko kałuże, przypadkowe dziury w ziemi!"

A ja wam powiadam; pamięć o wybudowanych mostach, halach, stadionach przeminie.
- A hańba za zabicie tego miejsca pozostanie.
Na zawsze.