Dyptyk misiowy (1017)

Dzisiejszy wpis do pamiętniczka ma charakter armijny, gdzie krótko i po żołniersku się pytam.
...i udzielam natychmiastowej odpowiedzi.

Znacie? No to obejrzyjcie!

Tym obrazkiem po mocnych fotograficznie dniach odpoczywam.
- Intensywnie.

Historyczny moment (1006)

Dzisiaj jest historyczny moment!

Zmuszony przez koncern Google (właśnie straciłem tego przyjaciela!) przechodzę na nowy
- nieakceptowany przez mnie - interfejs obsługi bloga. Może kiedyś polubię to toporne narzędzie... .

Dla Szanownych Obserwatorów (oprócz koślawo poustawianych zdjęć) to pewnie będzie zmiana żadna
- dla mnie osobiście: KOLOSALNA.

 ...a poza tym nie mam większych zmartwień czego i Wam serdecznie życzę!

PS. Tak, tak! ONI wiedzą lepiej co jest nam potrzebne do szczęścia!
Mamy być (i wszyscy jesteśmy?) tylko konsumentami: 

Sikora bogatka (780)

A było to tak.
Z rana samego nieco mglisto, ale około 10-tej pokazało się słońce.
W całej krasie swej!
Jakże czekałem na to słoneczko od wielu dni beznadziejnie pochmurnych.
A tu proszę - samo Ono w całej krasie.... .
Od rana.
- No to wio: na fermę bogatkowych sikor!

Jak wiadomo ferma znajduje się przy bloku, na ogrodzonym siatką skrawku
ziemi przeznaczonym na rozwój lokalnego ptactwa typu parkowego.

* * *

Kiedy przyjechałem, jeszcze na stanowisku żadnej nie było.
Cierpliwość popłaciła i po kwadransie zauważyłem ją.
A Ona jak jak to Ona, była nieśmiała i sporo droczyła się przed pokazaniem.
- Lękliwie w gałęziach ogólnie się chowała.



Zrozumiałem, że muszę być cierpliwy.
One już takie są: skromne i nie chcące się rzucać w oczy.
- Wreszcie podfrunęła we właściwe miejsce.



Dalej już poszło jej gładko i seriami: skok do karmika, ziarnko porwane
i na gałązkę rozłupywać je. Poruszała się tak szybko, że nie nadążałem
z robieniem zdjęć.



Błyskawicznie i z apetytem łupała sobie te ziarnka.

I taką ją będę pamiętał.
Ostatecznie nie mamy w życiu aż tak wielu magicznych chwil!