Łazieniec (2410)

Projekt pt. LISTA TRAS KANONICZNYCH rozwija się w sposób niesłychanie dynamiczny! Zaczynałem od 60-ciu pozycji, teraz (mimo, że parę ich już objechałem)  jest ich 90-siąt parę i... końca tego rozwoju nie ma!

Jak widać - na końcu notki - do Łazieńca zajeżdżałem nie od strony Aleksandrowa Kujawskiego. A tam się - od czasu mojego ostatniego pobytu - nic nie zmieniło.

Są i galerie napłotne i biała w swych poetycznych prapoczątkach, ale w realu jednak zielona lokomotywa trwająca na stacji ZAGUBIN... .

Dawniej Łazieniec to byla wieś, ale dzisiaj to jest już część Aleksandrowa Kujawskiego.

Znałem człowieka który znał Steda. I onże opowiedział mi następującą historyjkę. Poeta dostawszy pieniądze za jakąś książkę kupił sobie dobre ubranie z płaszczem włącznie. No i kiedy tak paradował zobaczył jakiegoś nieboraka trzęsącego się z chłodu. A zimno wtedy było! Wiele nie namyślając się podarował mu ten przed chwilą kupiony płaszcz... . 
- Taki był Edward Stachura.

Moda na Stachurę (a była taka!) dawno przeminęła (?), a mój Serdeczny Przyjaciel (jak i całe rzesze innych młodych ludzi) nosił się był wtedy "po stachurowemu". 

W nieznanych mi osobiście Grochowicach (daleko to od nas!) odbyła się parę dni temu 36-ta z kolei STACHURIADA. Warto pamiętać, że od tego miejsca zaczęła się słynna książka "Siekierezada albo zima leśnych ludzi". Kto jeszcze jej nie zna niech przeczyta, a i obejrzenie filmu nakręconego na podstawie tej książki (o tym samym tytule) też przybliży nas do Poety. 

A czy w naszych okolicach pamięć o Nim trwa? Tak, co roku - w pierwszy weekend września - odbywa się Ogólnopolskie Spotkanie Poetów BIAŁA LOKOMOTYWA.

Nie śledzę na bieżąco, ale bywają też i wydarzenia czerpiące inspirację z Jego twórczości: https://tiny.pl/z97kfdcry 

No i u progu Jego domu rodzinnego tacy ludzie jak ja się pojawiają. Kiedyś miałem okazję być we wnętrzu chaty. Oglądałem skromne pomieszczenia, patrzyłem na Jego książki... . Na szafie wysoko była walizka. Kiedy Pan Oprowadzający sięgał po nią (sam nie wiedział co tam w niej jest) powstrzymałem go i zgodziliśmy się, że nie wszystko musi być wiadome... . Tak było.

Ogółem tego dnia przejechano 54 km trasą https://tiny.pl/5442mcq_2 

Przyjaciele (653)

Przyjaciele przychodzą i odchodzą.



Zaabsorbowani własnym życiem, swoimi sprawami nie zauważają jak więzi się rwą,
jak zapomnienie kurzem wspólne emocje pokrywa... .



Dałem jednak słowo, że będę u Niego.
I byłem.



Miejsce to zasmuciło mnie.
IMHO zbyt duży nacisk położony jest na jego odejście.
Dla mnie On był jednak inny.



Zachłanny na życie, czerpiący z niego swoimi garściami, melancholijny ale jednak bardziej radosny w tym przeżywaniu świata niż wrażenie jakie stąd wyniosłem.



Muszę wrócić do Jego książek, aby upewnić Się jaki był naprawdę.



PS. Szanowny Panie Krzysztofie! Niestety zawiodłem; wszystkie zdjęcia z wnętrza Jego domu nie nadają się do publikacji. Może jeszcze kiedyś będę miał okazję tam być?! Na razie jednak nie mamy kontaktu.